Ev sahibi dava açıyor:
“Oğlum nişanlandı, evlenecek, bu ev lazım.”
Kiracı ise şunu söylüyor:
“Nişan evlilik değildir, bu sadece bahane.”
Peki hukuk ne diyor?
Cevap net:
Nişanlı olmak tek başına ihtiyaç için yeterli değildir.
Mahkeme neye bakar?
İhtiyaç nedeniyle tahliyede üç temel kriter aranır:
- Gerçeklik
- Samimiyet
- Zorunluluk
Nişanlılık bu kriterleri otomatik karşılamaz.
Mahkeme şu soruları sorar:
- Evlilik tarihi belli mi?
- Düğün organizasyonu yapılmış mı?
- Somut hazırlık var mı?
- Nişanlılık fiilen evliliğe dönüşme aşamasında mı?
Sadece “nişanlandık” demek yeterli görülmez.
İçtihat yaklaşımı ne yönde?
Yargıtay uygulamasında, nişanlılığın tek başına ihtiyaç sayılmadığı açıkça kabul edilmektedir. Çünkü nişan:
- Hukuken evlilik değildir,
- Her zaman evlilikle sonuçlanmayabilir,
- Geleceğe dönük ihtimal içerir.
Bu nedenle mahkemeler, nişanlılık iddiasının somut delillerle desteklenmesini ister.
Ne zaman yeterli olabilir?
Şu hallerde nişanlılık güçlü bir ihtiyaç göstergesine dönüşebilir:
- Resmi nikâh tarihi alınmışsa,
- Düğün tarihi belirlenmişse,
- Çiftin birlikte yaşama hazırlığı somut belgelerle ortaya konmuşsa,
- Malik gerçekten başka konutta barınma imkânı bulamıyorsa.
Yani nişanlılık tek başına değil, somut evlilik hazırlığı ile birlikte değerlendirildiğinde anlam kazanır.
Kiracı açısından önemli savunma
Kiracı şu noktaları ileri sürebilir:
- Evlilik tarihi belirsizse,
- Nişan uzun süredir devam edip somut adım atılmamışsa,
- Malik veya çocuk adına başka uygun konut varsa.
Bu tür durumlarda mahkemeler davayı reddedebilmektedir.
Stratejik sonuç
Nişanlı olmak tek başına tahliye sebebi değildir.
Ancak somut evlilik hazırlığı ile desteklenirse ihtiyaç kabul edilebilir.
