İnsanları Kaçırıp Dolandırıcılık Kamplarında Mı Kullanıyorlar?
Bir sabah telefonunuz çalıyor. Karşınızdaki kişi akıcı Türkçeyle konuşuyor. Yatırım, kripto, forex ya da “özel bir fırsat” anlatıyor.
Çoğu kişi şu soruyu sormuyor:
Bu telefonu açan kişi gerçekten dolandırıcı mı, yoksa dolandırılmaya zorlanan biri mi?
Türkçe kaynaklara bakıldığında, Türklerin kaçırılıp yurt dışında dolandırıcılık merkezlerinde zorla çalıştırıldığına dair anlatımların çoğu insanların kendi anlattıklarına ve sosyal medyada paylaşılan videolara dayanıyor. Özellikle YouTube ve Instagram’da Kamboçya gibi ülkelerde Türklerin tutulduğuna dair iddialar var.
Ancak şu ana kadar bu iddiaları açıkça doğrulayan, devlet kurumları tarafından yapılmış net açıklamalar ya da büyük haber ajanslarının yayımladığı kesin haberler bulunmuyor. Yani ortada konuşulan ciddi bir endişe var, fakat Türkçe kaynaklarda bu konu kanıtlanmış olaylardan çok, şüphe ve iddia düzeyinde yer alıyor.
INTERPOL’in yayımladığı küresel rapor milliyet ayrımı yapmasa da tam olarak bu karanlık tabloyu ortaya koyuyor. İnsanları kaçırıp zorla dolandırıcılık yaptırıyorlar.
INTERPOL Ne Diyor? Bu Bir “Dolandırıcılık” mı, “İnsan Ticareti” mi?
INTERPOL açık konuşuyor:
Bu yapı sıradan bir dolandırıcılık modeli değil, doğrudan insan ticaretiyle beslenen küresel bir suç düzeni.
Rapora göre;
- İnsanlar sahte iş ilanlarıyla kandırılıyor
- Yurt dışına götürülüyor
- Pasaportlarına el konuluyor
- Kapalı tesislerde tutuluyor
- Zorla dolandırıcılık yaptırılıyor
Bu nedenle INTERPOL, bu tehdide karşı Orange Notice (turuncu bülten) yayımladı.
Yani: “Bu suç modeli acil ve küresel bir tehlikedir” dedi.
Bu İnsanlar Nerelerde Tutuluyor? Sadece Asya mı?
Başlangıç noktası Güneydoğu Asya.
INTERPOL’e göre ilk büyük merkezler:
- Kamboçya
- Laos
- Myanmar
Ancak tablo burada bitmiyor.
Raporda açıkça belirtiliyor:
- Yeni merkezler başka Asya ülkelerinde tespit edildi
- Aynı yöntemlerin Batı Afrika gibi bölgelere taşındığına dair güçlü emareler var
Yani bu artık bölgesel değil, küresel bir yapı.
Bu Merkezlerde Tutulan İnsanlara Ne Yapılıyor?
Bu sorunun cevabı rahatsız edici.
INTERPOL ve BM raporlarında yer alan tespitler şunlar:
- Fiziksel şiddet
- Tehdit
- Borçlandırma (borç köleliği)
- Cinsel istismar
- İşkence
- Özgürlükten yoksun bırakma
Ve en kritik nokta:
Bu insanlar “çalışan” değil, mağdur.
Dolandırıcılık yapmaları kendi iradeleriyle değil, zorla gerçekleşiyor.
Peki Bu Merkezlerde Türkler Var mı?
INTERPOL raporu bu noktada milliyet listesi vermiyor.
Ancak çok kritik bir tespit yapıyor:
“Başlangıçta Çin dili konuşan kişiler hedefleniyordu.
Zamanla mağdurların uyruğu ve dili çeşitlendi.
Latin Amerika, Afrika ve Avrupa’dan insanlar bu merkezlere taşındı.”
Bu şu anlama geliyor:
Türklerin bu sistemin dışında olduğunu söylemek için hiçbir hukuki güvence yok.
Nitekim Türkçe konuşan dolandırıcı aramalarının artışı da bu tabloyla birebir örtüşüyor.
Bu İnsanlar Suçlu mu, Mağdur mu Sayılır?
Bu soru hukuken hayati.
INTERPOL’in yaklaşımı net:
- Zorla çalıştırılan kişi fail değil, mağdur
- Asıl suç;
- İnsan ticareti
- Zorla çalıştırma
- Örgütlü suç
- Nitelikli dolandırıcılık
Bu nedenle hukuk devleti, bu kişileri “dolandırıcı” etiketiyle değil, korunması gereken mağdur olarak ele almak zorunda.
Dolandırıcılık Neden Bu Kadar Yaygınlaştı?
Rapora göre iki temel sebep var:
- Pandemi sonrası işsizlik ve çaresizlik
- Dijitalleşmenin patlaması
İnsanlar iş ararken kandırıldı.
İnsanlar yatırım ararken dolandırıldı.
İki taraf da aynı suç sisteminin mağduru oldu.
Dolandırılan İnsanlar Kölelik Sistemini Besliyor
Dolandırılmamak sadece paranızı korumaz, insanların hayatını da kurtarır. Bu şebekeler para kazandığı sürece insanları kaçırıp zorla çalıştırmaya devam eder.
Para akışı kesildiğinde, tuttukları insanlar onlar için yük haline gelir ve serbest bırakılmak zorunda kalırlar. Yurt dışında çelik kafesler arkasında, hapishane gibi dolandırıcılık çiftliklerinde zorla tutulan Türkler varsa, dolandırılmamak onların özgürlüğü için de hayati bir adımdır.
